Zeker, en dat is logisch te verklaren:
De unieke ‘100% verantwoord hout’ eis van STIP zorgt voor een maximale vraag naar gecertificeerd materiaal vanuit de STIP-certificaathouder.
Die vraag stimuleert hun leveranciers om hout- en houtachtige producten, die voorheen niet met duurzaamheidsclaim werden ingekocht, nu wél met duurzaamheidsclaim in te kopen.
Dat resulteert in een groeiende vraag naar hout- en houtproducten uit duurzaam en verantwoord beheerde bossen.
Klopt, STIP heeft geen eigen boscertificatiesysteem en leunt daarmee op bestaande boscertificeringssystemen. Maar niet parasitair, integendeel. Zoals je bij de vorige vraag kunt lezen is STIP niet in het leven geroepen om bestaande bosbeheerssystemen dwars te zitten, maar stimuleert ze juist maximaal de vraag naar hout- en houtproducten uit die duurzaam en verantwoord beheerde bossen.
De bestaande boscertificeringssystemen hebben daar logischerwijs baat bij. Zij geven zelf aan dat het vergroten van de vraag naar gecertificeerd materiaal de markt helpt om meer duurzaam beheerde bossen te realiseren.
De andere door TPAC toegelaten regelingen stellen die ‘100% verantwoord hout’ eis niet aan hun certificaathouders.
Ja, STIP kan zeker worden gezien als een administratieve vondst: het levert bedrijven die STIP gecertificeerd zijn namelijk een veel lagere administratieve last op dan bedrijven die een andere TPAC-goedgekeurde certificering hebben.
De STIP-regeling eist daarbij wel een belangrijke unieke commitment van de STIP-certificaathouders: zij mogen uitsluitend 100% verantwoord geproduceerd hout inkopen.
Daarmee beperkt STIP de administratieve last tot de inkoop en ingangscontrole, en leg je die niet meer neer bij andere afdelingen (zoals de administratie, verkoop, projectleiders, uitvoerders, calculators en accountmanagers). Dat scheelt en hoop werk op het gebied van het beheersen van complexe volumeregistraties, materiaalbalansen, projectoverzichten en conversiefactor berekeningen.
Deze laatste zijn bij de andere TPAC-goedgekeurde certificeringen wel noodzakelijk, omdat die certificaathouders ook niet-gecertificeerd hout mogen in- en verkopen. Dat maakt het complex en vereist veel administratieve last, want deze houtstromen mogen natuurlijk niet gemengd worden.
De grote administratieve last van andere TPAC-goedgekeurde certificeringen – en het gevolg daarvan – zie je soms terug bij grote bouwbedrijven. Zij besluiten beleidsmatig dat ze enkel nog duurzaam willen inkopen, maar kiezen er dan vaak ook voor om zelf geen claim betreffende hun duurzaam houtcertificeringen door te geven aan hun klanten, omwille van de administratieve last. Het gevolg hiervan is dat er op deze verkoop geen onafhankelijke controle plaatsvindt vanuit de certificatieregelingen waarvoor de bouwbedrijven vaak wel het certificaat hebben.
Een STIP gecertificeerd bedrijf levert uit eigen overtuiging ALTIJD verantwoord hout, niet pas als de klant erom vraagt.
Naast de lagere administratieve last zorgt de ‘100% verantwoord hout’ eis van STIP ook voor een minimale belasting van de opslag en voorraad van het bedrijf; er hoeven namelijk geen gescheiden en dubbele voorraden aangelegd te worden voor diverse wel- en niet-gecertificeerde houtstromen. Het hele assortiment bestaat immers uit verantwoord hout, waardoor je ook probleemloos hout van de verschillende keurmerken kunt ‘mengen’.
Een andere meerwaarde voor de betrouwbare uitstraling van STIP-bedrijven is dat ze periodiek objectief getoetst worden door onafhankelijke deskundigen van certificatiebedrijven. Op klanten van STIP-bedrijven rust geen controleverplichting van facturen om te zien of ze verantwoord hout hebben gekregen. Zij kunnen er blind vanuit gaan dat ze van het bedrijf enkel verantwoord hout geleverd krijgen.
Nee, als niet-gecertificeerd bedrijf mag je gewoon gecertificeerd hout inkopen, zolang je naar de markt toe niet de indruk wekt dat je zélf ook STIP-gecertificeerd bent en/of die ingekochte hout(-achtige) producten met de STIP claim doorgeeft.
De Regeling Groenprojecten en de BREEAM stelt dat de aanvrager in bezit moet zijn van een TPAC-goedgekeurd certificaat. Door het hebben van tenminste één TPAC-goedgekeurd certificaat toont de hoofdaannemer aan de procedures te hebben en te hanteren om de correcte inkoop voor het project te kunnen realiseren en administreren. Bovendien moet dat hout(-producten) worden ingekocht met de claim van een TPAC-goedgekeurd certificaat.
Dit geeft bedrijven aan het einde van de keten de flexibiliteit om één certificaat te behalen en dan alle duurzaamheidsclaims te kunnen inkopen om te voldoen aan de Regeling Groenprojecten en de BREEAM.
Als bedrijf kun je dus kiezen. Om in aanmerking te komen voor de Regeling Groenprojecten en BREEAM moet je hout met een claim inkopen en zelf gecertificeerd zijn voor een regeling; dat is dus ook hout dat is ingekocht bij een STIP-gecertificeerd bedrijf.
Om aan de aantoonbaar hout(-producten) uit duurzaam en verantwoord beheerde bossen te kunnen voldoen, mag een certificaathouder ALLEEN hout inkopen met deze claims:
- FSC 100%
- FSC Mix/Recycled Credit
- FSC Mix/Recycled ≥70%
- ≥ 70% PEFC
- Keurhout Duurzaam Level 1 + 2
- MTCS en natuurlijk afkomstig van STIP gecertificeerde leveranciers
Het STIP gecertificeerde bedrijf mag GEEN hout inkopen met deze claims:
- FSC ® Controlled Wood
- PEFC Controlled Sources
- Keurhout legal
Deze zijn uitgesloten van de STIP-regeling, omdat ze niet voldoen aan de aantoonbaar verantwoord geproduceerde houtclaim van STIP, zoals door TPAC is geaccepteerd. De doelstelling is immers om bossen in stand te houden door de aankoop van hout- en houtproducten uit duurzaam en verantwoord beheerde bossen.